| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
گاهی دلتنگیهای آدمی
چه بزرگ می شود واندوه مشت می کوبد بر ریزترین زوایای احساس وشاید گریه مرهمی بردردهای درون گاه تنهایی آدمی چه بزرگ می شود ودل کوچک وکوچکتر با کوهی ازبیتابی گاه خدایی می شود آدمی وچه بزرگ می شود با دستهایی تا اوج اشکهایی همچو مروارید چه بزرگ می شود صبوریش ودلتنگیهایش کوچک گاه خدایی می شود آدمی ...... لیلی ۱۶/۸/۸۶ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه شانزدهم آبان 1386ساعت 16:42 توسط لیلا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
کوچه پس کوچه های دل شیارهایی است که غم روی دل حک می کند . بعدازآن این کوچه پس کوچه ها فقط جای خدا ست .....
|
|
RSS
|