| تبليغات | X |
 |
 |
|
گل سرخ دل من پژمرده است گل شادی گل عشق درهوائی پر ازغصه وغم دادِ من آه خدایا بیداد ازچه خشکید گل هستی من به چه جرمی دل من غمگین است پشت من می شکند باراین درد گران مددی آه خدایا مددی تا به کی کوه مصیبت بردوش دگرم طاقت نیست امتحان است خدا یا آیا ؟..... لیلی مهرماه ۷۴ ( ۱۰سال قبل ) |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و نهم آبان 1384ساعت 22:42 توسط لیلا |
|
دل من یک دریاست وسعت قلب مرا ماهی ها می دانند پاکیش را نیز مرغابیها دردلم همهمه وفریاد است بازهم چون دریا گاهگاهی آرام گاهی هم طوفانی موج غمهای دلم می رسد تا به بلندای افق وبه هنگام فرود می خوردباز به دریای دلم ساحل کوچک دریای دلم خسته ازاین همه موج ماسه هایش غمگین آه دریا دریا صید شد هستی دریای دلم توبرس بازبه فریاد دلم توبرس باز به فریاد دلم لیلی |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و ششم آبان 1384ساعت 20:26 توسط لیلا |
|
|
شنیده بودم سخن ازدل برآمده بردل می نشیند . دوست بسیار عزیز "یک دوست " با نظرات زیبایش هر روز مرا بیشتر وبیشتر به نوشتن می کشاند . من که درلابلای گرفتاریها و کار وکا روکار گم شده بودم دوباره طبع شعر پیدا کرده ام دلم می خواهد بنویسم . به من گفتند شعر فروغ را بخوانم ٬ خواندمش . خواستم خودم را درشعرهای فروغ بیابم رسیدم به این شعر :
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد .... واین منم زنی تنها درآستانه ی فصلی سرد درابتدای درک هستی آلوده ی زمین ویأس ساده وغمناک آسمان وناتوانی این دستهای سیمانی زمان گذشت زمان گذشت وساعت چهاربار نواخت .... درکوچه باد می آید این ابتدای ویرانیست آن روز هم که دستهای تو ویران شدند باد می آمد ستاره های عزیز ستاره های مقوایی عزیز وقتی درآسمان دروغ وزیدن می گیرد دیگر چگونه می شود به سوره های رسولان سرشکسته پناه آورد ؟ ما مثل مرده های هزاران هزار ساله به هم رسیدیم وآنگاه خورشید برتباهی اجساد ما قصاوت کرد من سردم است من سردم است و انگار هیچوقت گرم نخواهم شد ..... ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد ......
ومن خود را دراین شعر یافتم ....... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم آبان 1384ساعت 23:28 توسط لیلا |
|
|
...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم آبان 1384ساعت 21:48 توسط لیلا |
|
|
منم لیلا نه آن لیلای بی همتا که ازمجنون بشد افسانه دنیا که من لیلای پردردم خودم افسانه می گردم منم لیلا نه آن لیلای بی مجنون که کرد او قلب یارش خون که من لیلای مجنونم خودم دیوانه می گردم منم لیلا نه آن لیلای بی محرم که شد بی یاروبی همدم که من لیلای چون کوهم خودم غمخانه می گردم ....... لیلی
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یازدهم آبان 1384ساعت 10:38 توسط لیلا |
|
|
ترا دیگر نمی خواهم ترا با این همه زشتی ترا با این همه پستی ترا دیگر نمی خواهم وجودم را تمام تاروپودم را فدا کردم فدای تو که یارویاورم باشی شکستی تو غرورم را ترا دیگر نمی خواهم محبت را فنا کردی به لیلایت جفاکردی خطاکردی خطا کردی ترا دیگر نمی خواهم .......
لیلی 21/9/83
|
|
+ نوشته شده در
شنبه هفتم آبان 1384ساعت 16:34 توسط لیلا |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
کوچه پس کوچه های دل شیارهایی است که غم روی دل حک می کند . بعدازآن این کوچه پس کوچه ها فقط جای خدا ست .....
|
|
RSS
|
